Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Δεν θα γίνουμε κανενός η «χωματερή»

         Φεύγοντας από την Ηγουμενίτσα και την επίσκεψη μου στα φιλόξενα γραφεία της «Θεσπρωτικής», όπου δέχθηκα την τιμητική για μένα πρόταση του κ. Βασίλη Νταή να ξεκινήσω, μέσω αυτής της στήλης, τακτική επαφή με το αναγνωστικό κοινό της πιο ιστορικής εφημερίδας του νομού μας, στο μυαλό μου στροβίλιζαν διάφορες ιδέες για τούτο το ξεκίνημα.
         Είχα σχεδόν καταλήξει ν΄ αρχίσω κάπως «χαλαρά», γράφοντας για την πρωτόγνωρη εμπειρία που βίωσα κατά την προεκλογική περίοδο, και ευχαριστώντας για μια ακόμη φορά τους λιγοστούς φίλους, συνεργάτες και συντρόφους που στήριξαν από την αρχή τον αγώνα μας, αλλά και τους χιλιάδες Θεσπρωτούς που -κόντρα στο ρεύμα που επικράτησε στην υπόλοιπη Ήπειρο- έδωσαν την πλειοψηφία στον συνδυασμό μας στις περιφερειακές εκλογές.
         Φθάνοντας, ωστόσο, την επομένη μέρα στα Γιάννενα άλλαξα πλάνο. Ήταν η μέρα που είχαν δει το φως οι απερίγραπτες προτάσεις κάποιων -δήθεν ειδικών- «καρεκλοκενταύρων», οι οποίοι … διανοήθηκαν ότι θα μπορούσε όλα τα σκουπίδια της Περιφέρειας Ηπείρου να καταλήγουν σε δύο από τους υφιστάμενους ΧΥΤΑ: στις Βλαχέρνες της Άρτας και στο δικό μας Καρβουνάρι.
           Η κοινωνική εκδήλωση, στην οποία συμμετείχαμε, μαζί με τον Χρήστο Κατσούρα, άνθρωποι από όλη την Ήπειρο, «πήρε φωτιά» από το θυμό του συνήθως μειλίχιου βουλευτή Θεσπρωτίας. Γνωριζόμαστε πολύ καιρό και μόνον άλλη μια φορά είδα τον Χρήστο τόσο οργισμένο, όταν και πάλι ήταν αντιμέτωπος με μια αδικία που ήθελαν να επιβάλλουν στο νομό μας ορισμένοι γείτονες, παραπέμποντας στις καλένδες την ολοκληρωμένη δημοπράτηση του παραλιακού δρόμου Πρέβεζας – Ηγουμενίτσας.
            Συμμεριζόμενος απολύτως την οργή του που πήγαζε από τα… «άτοπα» που ακούγαμε και οι δυο μας σε ένα «πηγαδάκι», ήρθαν στη μνήμη μου τα όσα δεσμευόμαστε στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και τα οποία τόσο εναργώς είχε συμπυκνώσει ο Βαγγέλης Αργύρης σε μια φράση: «στη νέα αιρετή Περιφέρεια της Ηπείρου δεν υπάρχουν ομόρρυθμα και ετερόρρυθμα μέλη, θα είμαστε όλοι οι νομοί ισότιμοι».
            Με αυτό το πνεύμα πολιτευθήκαμε κι εμείς στη Θεσπρωτία, μη διστάζοντας, όταν χρειάστηκε, να πούμε με παρρησία την άποψή μας και να λάβουμε πολιτική θέση για «δύσκολα» θέματα, όπως ο αγωγός φυσικού αερίου ή ο ΧΥΤΑ του Καρβουναρίου. Προκρίναμε τον δύσκολο δρόμο που όριζαν οι βέλτιστες επιστημονικά λύσεις και η κοινή λογική, αποφεύγοντας τον εύκολο δρόμο της λαϊκίστικης ψηφοθηρίας που άλλοι επέλεγαν την ίδια ώρα.
            Το ίδιο είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε και τώρα και στη συνέχεια από τα έδρανα της αντιπολίτευσης στο νέο Περιφερειακό Συμβούλιο Ηπείρου. Χωρίς κανενός είδους τοπικιστικά ελατήρια ξεκαθαρίζουμε μιας εξαρχής ότι δεν δεχόμαστε και δεν θα δεχθούμε τα «τετελεσμένα» που ορισμένοι επιχειρούν να δημιουργήσουν εις βάρος της Θεσπρωτίας πριν καν ξεκινήσει ο νέος θεσμός.
            Με το ίδιο πολιτικό σθένος που αποκρούσαμε τη λογική που ήθελε «τα σκουπίδια μακριά μας και ας είναι και στην αυλή του γείτονα», θα αντιπαλέψουμε με κάθε τρόπο τις επιδιώξεις των γειτόνων να μας «φορτώσουν» τα δικά τους σκουπίδια. Γιατί δεν χωράει σε καμία επιστημονική άποψη  -είτε από περιβαλλοντική, είτε από οικονομική σκοπιά το δει κανείς, ο μισός πληθυσμός της Ηπείρου, επειδή είτε δε θέλει ή δε μπορεί –αδιάφορο για μας- να βρει τ(ρ)όπο διαχείρισης των δικών του απορριμμάτων, να θέλει να τα… στείλει δίπλα.
             Μπορεί άτολμες τοπικές ηγεσίες τα προηγούμενα χρόνια να ανέχτηκαν ο Καλαμάς και η… ρυπαρή κοίτη του να «πνίγουν» -κυριολεκτικά και μεταφορικά- την αγροτική μας παραγωγή, αλλά όλα έχουν τα όρια τους. Οι καιροί έχουν αλλάξει και το… «δίκαιο του ισχυρότερου» δεν επικρατεί πάντα. Και, πάντως, δεν θα επιτρέψουμε να επικρατήσει στην προκειμένη περίπτωση.
             Γι΄ αυτό ας καταλάβουν όλοι ότι η Θεσπρωτία δεν είναι και δεν θα γίνει η «χωματερή» κανενός. Τελεία και παύλα.

             *Ο Γρηγόρης Τζιοβάρας είναι δημοσιογράφος, περιφερειακός σύμβουλος Θεσπρωτίας στο νέο Περιφερειακό Συμβούλιο Ηπείρου.
(Δημοσιεύτηκε στη "Θεσπρωτική" στις 30.11.2010)